Tanja gestart bij het Apostolaat van Troost
In een soort van meewerkstage
Goed nieuws voor het Apostolaat van Troost: Tanja, is als nieuwe kracht begonnen op een soort werkstage bij het apostolaat! Tanja is geen onbekende in de kathedraal en toen zij onlangs hoorde over het apostolaat, vroeg zij spontaan of zij wellicht zou kunnen helpen. Van het een kwam het ander en nu is zij in de vorm van een soort ‘meewerkstage’ begonnen als nieuwe werker in Gods wijngaard.
Over zichzelf zegt Tanja: “Al heel wat jaren ga ik naar de missen in de Sint-Jan. In het dagelijkse leven adviseer ik mensen over hun loopbaan. Vaak spreek ik mensen individueel, maar soms geef ik ook trainingen en workshops voor groepen.
Toen ik eerder deze maand aan het einde van een mis in de Sint Jan, broeder Johannes hoorde spreken over het ‘Apostolaat van Troost’, werd ik geraakt door zijn heldere en eenvoudige verhaal, zijn bevlogenheid en door zijn oproep om bij te dragen aan het Apostolaat. Aan het einde van de viering liep ik naar hem toe, in eerste instantie om gewoon letterlijk een duit in het zakje te doen. Daarna bleef ik nog even op een afstandje kijken hoe mensen (blij) op hem af kwamen; hun geldelijke bijdrage gaven en even een praatje maakten. Hij toonde oprechte betrokkenheid bij hun wel en wee en hij kwam op mij heel warm en open over.
Na een tijdje voelde ik de sterke innerlijke drang om op hem af te lopen en te vragen: “Hebben jullie nog hulp nodig?” Dat heb ik meteen opgevolgd en zijn antwoord was: “Jazeker!” Ik had nog geen idee over hoe en wat, maar vermoedde dat we hierin wel een gezamelijke weg zouden vinden.
Vervolgens hebben we diverse gesprekken gevoerd en ik kreeg van hem, als oprichter, uitleg over de Visie, Missie en de Doelen van het Apostolaat van Troost. Hij legde uit hoe dit Mooie Werk in elkaar steekt en wat hij /het Apostolaat van Troost voor de mensen wil betekenen: mensen welkom heten in de Sint Jan en mensen die troost zoeken, troosten en helpen (richting God). Zodat ze gesterkt weer verder kunnen. Allemaal prachtig en heel wezenlijk voor mij als (religieus) mens. Het was als een puzzelstukje dat paste op een behoefte en een (bijna praktische ) vraag van mij die ik al een tijdje voelde: Ik wil God helpen. Broeder Johannes gaf aan dat als je mensen helpt, je God helpt.
Daarna hebben we nog diverse ‘afstemmingsgesprekken’ gevoerd en naast een goede ‘klik’ tussen hem en mij, was er ook de klik met het Mooie Werk. Al diverse (korte en langere) gesprekken inmiddels met kerkbezoekers mogen voeren over zaken waar zij mee zitten, of over zaken die ze willen delen: vreugde en verdriet. Daarna hebben we (meestal) samen even gebeden en alles bij God neergelegd. Ik zag mensen opgelucht en gesterkt weer vertrekken. Ik merkte en voelde: op dit Werk rust God’s zegen. Onder voorlopige supervisie van broeder Johannes verwacht ik verder (en steeds beter toegerust) te mogen opstarten op de weg van het Apostolaat van Troost.
Ik hoop dit nog heel lang te mogen doen. Het is een cadeau.
Wie weet: tot ziens bij het Apostolaat van Troost.”




