Mijmeringen bij de Zoete Moeder

Het is rus­tig in de Maria­ka­pel. Ja, we naderen de mei­maand, waarin we extra aan­dacht hebben voor Onze Zoete Moeder. Zij verblijft in Haar prach­tige kapel in de Sint-Jans­kathe­draal.

Er is nog niemand aanwe­zig. Een man komt binnen en neemt behoed­zaam plaats. Terwijl hij gaat zitten, merkt hij op dat Maria Haar klassieke man­tel draagt, op haar arm het Kindje Jezus. Ze glimlacht Hem toe. Een liefde­volle aan­blik, die hem rijk maakt. Hij slaakt een zachte zucht en ziet dat de zon, door het kleurig raam, zacht en stil... Maria en Haar kindje raakt.

Zijn hart gaat open, doezelt even weg. Lichte heimwee komt in hem op. Enkele tranen raken zijn wangen, het is geen echte pijn. Hij wordt geraakt door warme Liefde die hem bemoe­digt en troost.

Als hij zijn ogen sluit, verschijnt een ander beeld in zijn hart, eerst wat wazig, maar dan hel­der en sterk. Er is nog een moe­der Maria. Bij nader inzien is het zijn eigen, overle­den Maria. Beide Maria’s kijken elkaar aan. Dan verschijnt er een jongeman tussen de Maria’s. Het is Johannes, nee niet een van de twee die wij kennen, het is Johannes, de zoon van zijn Maria. Helaas zijn bei­den hem te vroeg ontvallen. Hij zoekt de ogen van het Kindje Jezus, ze kennen elkaar, heilig moment, heel even maar. Hij wordt zacht en voelt een lichte heimwee, ja zelfs een verlangen om daarbij te horen. Als het zover zal zijn, is hij er klaar voor.

Door de voor­spraak van onze Zoete Moeder, zag hij allen samen en hij mocht een beetje meekijken, heel even maar, en zag vol­ko­men geluk. Na­tuur­lijk was er wat spijt en gemis, maar de weten­schap dat zijn dier­ba­ren daar zijn, verlicht de pijn. Hij heeft de enorme liefde van Onze Lieve Heer en Moeder Maria mogen ervaren en dat maakt hem sterk om zijn leven te leven. Vol ver­trouwen op wat nog komt.

Als hij zijn ogen open doet, zit hij op de bank in onze mooie Maria kapel en… heeft hij even in de hemel mogen kijken.

Ik raad U van ganser harte aan, om daar ook eens te gaan zitten en Uw hart te openen en alles wat U bezwaart te ver­tellen aan Onze Zoete Moeder, ook aan Uw reeds ontslapen dier­ba­ren. Zij zijn Uw grote voor­spraak bij Onze Lieve Heer. Zij zullen U troosten en genezen van Uw verdriet.

Mijme­ringen in het vooruit­zicht van de mei­maand.

+ broe­der Johannes