Video

Videoportet

Een prachtig videoportret is gemaakt door Mijke Pol en Rob van Oijen over het werk van het Apostolaat van Troost.

Verdriet

Apostolaat van Troost

Voor mensen die ernstig lijden onder hun verdriet.




link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook


Leidraad

Het Apos­to­laat van Troost kent drie teksten als leidraad.

1 Korintiërs - Vers 13 - De liefde!

De liefdeAl spreek ik de taal van mensen en engelen – als ik de liefde niet heb, ben ik een galmend bekken of een schelle cim­baal. Al heb ik de gave van de profetie, al ken ik alle geheimen en alle weten­schap, al heb ik het volmaakte geloof dat bergen zou kunnen ver­zet­ten – als ik de liefde niet heb, ben ik niets. Al deel ik al mijn bezit uit, al geef ik mij­zelf prijs om mij daarop te kunnen beroemen – als ik de liefde niet heb, helpt het mij niets.

De liefde is gedul­dig en vrien­de­lijk; de liefde is niet afguns­tig, zij praalt niet, zij ver­beeldt zich niets. Zij gedraagt zich niet onfatsoen­lijk, zij zoekt zich­zelf niet, zij laat zich niet kwaad maken en rekent het kwade niet aan. Zij verheugt zich niet over onrecht, maar vindt vreugde in de waar­heid. Alles verdraagt zij, alles gelooft zij, alles hoopt zij, alles verduurt zij.

De liefde vergaat nooit. De gave van de profetie, ze zal ver­dwij­nen; het spreken in talen, het zal verstommen; de kennis, ze zal ooit hebben afgedaan. Want ons kennen is stuk­werk, en stuk­werk ons profe­te­ren. Maar wanneer het volmaakte komt, heeft het stuk­werk afgedaan. Toen ik een kind was, sprak ik als een kind, voelde ik als een kind, dacht ik als een kind; nu ik volwassen ben, heb ik het kinder­lijke achter mij gelaten. Nu kijken wij nog in een spiegel, we zien raad­sel­ach­tige dingen, maar straks zien we van aange­zicht tot aange­zicht. Nu ken ik nog slechts ten dele, maar dan zal ik ten volle kennen zoals ik zelf gekend ben. Deze drie dingen blijven altijd bestaan: geloof, hoop en liefde; maar de liefde is het voor­naam­ste.

Prediker: Voor alles een tijd

Alles heeft zijn uur,
alle dingen onder de hemel hebben hun tijd.

Er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven,
een tijd om te planten en een tijd om wat geplant is te oogsten.

Een tijd om te doden en een tijd om te genezen,
een tijd om af te breken en een tijd om op te bouwen.

Een tijd om te huilen en een tijd om te lachen,
een tijd om te rouwen en een tijd om te dansen.

Een tijd om stenen weg te gooien en een tijd om stenen te verzamelen,
een tijd om te omhelzen en een tijd om van omhelzen af te zien.

De tijdEen tijd om te zoeken en een tijd om te verliezen,
een tijd om te bewaren en een tijd om weg te doen.

Een tijd om stuk te scheuren en een tijd om te her­stel­len,
een tijd om te zwijgen en een tijd om te spreken.

Een tijd om lief te hebben en een tijd om te haten,
een tijd voor oorlog en een tijd voor vrede.

Wat heeft iemand dan aan al zijn werken en gezwoeg?

Ik overzag de bezig­he­den die God de mensen heeft opgelegd
om over te tobben.

Alles wat Hij doet is goed op zijn tijd;
ook heeft Hij de mens besef van duur inge­ge­ven,
maar toch blijft Gods werk voor hem vanaf het begin tot aan het einde ondoorgron­de­lijk.

Daarom lijkt het mij voor de mens nog het beste
vrolijk te zijn en het er goed van te nemen.

Als hij kan eten en drinken en genieten van wat hij met al zijn zwoegen bereikt heeft,
is dat immers een gave van God.

Ik kwam tot het inzicht dat alles wat God doet voor altijd blijft:
er valt niets aan toe te voegen en niets gaat eraf.
God maakt dat de mensen ontzag voor Hem hebben.

Wat is, was er tevoren al;
wat zijn zal, is vroeger al geweest. God haalt wat voorbij is steeds weer terug.




Apostolaat van Troost • San Salvatorkerk • Schaarhuisstraat 14 • 5231 PV ’s-Hertogenbosch • (06) 30 161 636 • info@apostolaatvantroost.nl